Kako se ponašao Poslanik, salallahu alejhi ve sellem, kada bi vidio i osjetio da puše jak vjetar

Kaže Aiša, radijallahu anha: ‘Poslanik, salallahu alejhi ve sellem, kad zapuše vjetar je dovio Allahu riječima: ”Allahumme inni eseluke hajreha, ve hajre ma fiha, ve hajre ma ursilet bihi, ve e’uzu bike min šeriha, ve šeri ma fiha, ve šeri ma ursilet bihi”.

Pa kad zapuše vjetar i naoblači se nebo, primjetilo bi se na njegovom licu, uznemirio bi se kretajući se, pa kad zapada kiša smirio bi se i otišlo bi to od njega, pa sam ga upitala zašto je takav? Odgovorio je: ‘Draga A’iša, možda je to kao što je rekao narod Ada: ‘I kad ugledaše oblak na obzorju, koji se prema dolinama njihovim kretao, povikaše: ‘Ovaj nam oblak kišu donosi’ – Ne to je ono što ste požurivali: vjetar koji vam bolnu patnju nosi” (Prevod ajeta od 21 do 25 iz sure Al-Akqaf). A u drugoj predaji je odgovorio: “Bojao sam se da nije kazna, kažnjava Allah time narode

(Muslim:899)